همچنان از او كام خواستند ، گفت : به خدا امكان ندارد مگر اين كودك را بكشيد ، گفتند : هرگز او را نخواهيم كشت . زهره برفت و آنگاه با جامى باده كه همراه داشت بازگشت و چون از او كام خواستند گفت : هرگز مگر آنكه اين باده را بنوشيد ، آن دو از آن باده چندان نوشيدند كه سرمست شدند و در آن حال هم كودك را كشتند و هم از زهره كام گرفتند . و چون از مستى به خود آمدند ، زهره ايشان را گفت : به خدا سوگند آنچه را كه نمىخواستيد انجام دهيد چون مست شديد انجام داديد . در اين هنگام آن دو فريشته ميان شكنجه اين جهانى يا آن جهانى مختار شدند و آن دو ، عذاب اين جهانى را برگزيدند . ضحّاك ، از مكحول ، از معاذ ، چنين نقل مىكند : چون آن دو به خويشتن بازآمدند ، جبريل عليه السلام از پيشگاه خداى عز و جل پيش آن دو كه مىگريستند بازآمد و همراه ايشان گريست و گفت : اين چه آزمونى بود كه گرفتارى و بدبختى آن دامن‌گير شما شد ؟ آن دو پيش جبريل به درد گريستند ، جبريل فرمود : پروردگارتان شما را اختيار داده است كه اگر مىخواهيد عذاب شدن در اين جهان را برگزينيد و در آن صورت در آخرت در اختيار مشيت خداوند خواهيد بود ، اگر بخواهد شما را عذاب مىكند و اگر بخواهد بر شما رحمت مىآورد ، يا آنكه عذاب آن جهانى را برگزينيد . آن دو مىدانستند كه شكنجه اين جهانى سرانجامى خواهد داشت و حال آنكه عذاب آن جهانى هميشگى است ، و آنگاه خداوند بر بندگان خويش مهربان است ، و بدين‌سبب شكنجه اين‌جهانى را برگزيدند تا در آخرت و پيشگاه خداوند در اختيار مشيت او باشند . معاذ گويد : آن دو در منطقه بابل فارس در غارى كه ميان دو كوه است و زير زمين قرار دارد آويخته‌اند و همه روز صبح و شام به سختى شكنجه مىشوند . و چون فرشتگان چنين ديدند بالهاى خود را در بيت المعمور فروهشتند و عرضه داشتند : پروردگارا آدمىزادگان را بيامرز ، و جاى شگفتى است كه با شهوتها و لذتهايى كه در ايشان سرشته است چگونه خداى را پرستش مىكنند و از او فرمان مىبرند . كلبى مىگويد : فرشتگان از آن پس براى آدمىزادگان آمرزش مىخواهند و اين گفتار خداوند است كه مىفرمايد : « و فرشتگان به ستايش پروردگار خويش تسبيح مىگويند و براى آنان كه در زمين‌اند آمرزش مىخواهند » . « 3 » و از ابن عباس روايت است كه خداوند متعال به فرشتگان فرمود سه تن از برتران

--> ( 3 ) . بخشى از آيه 3 سوره الشورى .